پروفسورفلسفه بابسته سنگینی واردکلاس درس فلسفه شد

وبارسنگین خودراروبروی دانشجویان روی میزگذاشت.

وقتی کلاس شروع شد،بدون هیچ کلمه ای،یک شیشه بسیاربزرگ ازداخل بسته برداشت وشروع به پرکردن آن باچندتوپ گلف کرد.سپس ازشاگردان خودپرسیدکه آیااین ظرف پراست؟

وهمه دانشجویان موافقت کردند.

سپس پروفسورظرفی ازسنگریزه برداشت وآنهاروبه داخل شیشه ریخت وشیشه روبه آرامی تکان داد.سنگریزه هادربین مناطق بازبین توپ های گلف قرارگرفتند،سپس دوباره ازدانشجویان پرسیدکه

آیا ظرف پراست؟وبازهمگی موافقت کردند.

بعددوباره پروفسورظرفی ازماسه رابرداشت وداخل شیشه ریخت؛وخوب البته،ماسه هاهمه جاهای خالی روپرکردند

اویکباردیگرپرسیدکه آیاظرف پراست ودانشجویان یکصدا گفتند:"بله".

بعدپروفسوردوفنجان پرازقهوه اززیرمیزبرداشت وروی همه محتویات داخل شیشه خالی کرد

درحقیقت دارم جاهای خالی بین ماسه ها رو پرمی کنم!همه دانشجویان خندیدند.

درحالی که صدای خنده فرو می نشست، پروفسور گفت

حالا من می خوام که متوجه این مطلب بشین که این شیشه نمایی از زندگی شماست،

توپهای گلف مهمترین چیزهادرزندگی شماهستندخدایتان،خانواده تان،فرزندانتان،

سلامتیتان،دوستانتان ومهمترین علایقتان،چیزهایی که اگرهمه چیزهای دیگرازبین بروندولی اینها باقی بمانند،باززندگیتان پای برجاخواهدبود.

اماسنگریزه هاسایرچیزهای قابل اهمیت هستندمثل کارتان،خانه تان وماشینتان.

ماسه هاهم سایرچیزهاهستندمسایل خیلی ساده.

پروفسورادامه داد:اگر اول ماسه ها رو درظرف قراربدید،دیگر جایی برای سنگریزه هاوتوپهای گلف باقی نمی مونه،درست عین زندگیتان.

اگر شماهمه زمان وانرژیتان راروی چیزهای ساده وپیش پاافتاده صرف کنین،

دیگرجایی وزمانی برای مسایلی که برایتان اهمیت داره باقی نمی مونه.

به چیزهایی که برای شادبودنتان اهمیت داره توجه زیادی کنین،با فرزندانتان بازی کنین،

زمانی رو برای چک آپ پزشکی بذارین.با دوستان واطرافیانتان به بیرون برویدوبااونها خوش بگذرونین. همیشه زمان برای تمیز کردن خانه وتعمیرخرابیهاهست.همیشه در دسترس باشین.

اول مواظب توپ های گلف باشین،چیزهایی که واقعاً برایتان اهمیت دارند،موارددارای اهمیت رومشخص کنین بقیه چیزهاهمون ماسه هاهستند.یکی از دانشجویان دستش را بلند کرد و پرسید:

پس دوفنجان قهوه چه معنی داشتند؟

پروفسورلبخندزد وگفت:این فقط برای این بودکه به شمانشون بدم که مهم نیست که زندگیتان چقدر شلوغ وپرمشغله ست،همیشه درزندگی شلوغ هم،

جایی برای صرف دوفنجان قهوه با یک دوست هست.

خانمی درزمین گلف مشغول بازی بود.ضربه ای به توپ زدکه باعث پرتاب توپ به درون بیشه زار کنار زمین شد.  

خانم برای پیدا کردن توپ به بیشه زار رفت که ناگهان با صحنه ای روبرو شد.

قورباغه ای در تله ای گرفتار بود. قورباغه حرف می زد! رو به خانم گفت؛

اگر مرا از بند آزاد کنی، سه آرزویت را برآورده می کنم.

خانم ذوق زده شد و سریع قورباغه را آزاد کرد. قورباغه به او گفت؛  

نذاشتی شرایط برآورده کردن آرزوها را بگویم.هر آرزویی که برایت برآورده کردم، ۱۰برابرآنرابرای همسرت برآورده می کنم!

خانم کمی تامل کرد و گفت؛مشکلی ندارد آرزوی اول خود را گفت؛
من می خواهم زیباترین زن دنیا شوم

قورباغه به او گفت؛ اگر زیباترین شوی شوهرت10 برابر از تو زیباتر می شود و ممکن است چشم زن های دیگر بدنبالش بیافتد و تو او را از دست دهی

خانم گفت؛مشکلی ندارد. چون من زیباترینم، کس دیگری در چشم او بجز من نخواهم ماند. پس آرزویش برآورده شد.

بعد گفت که من می خواهم ثروتمند ترین فرد دنیا شوم.

قورباغه به او گفت:شوهرت ۱۰ برابر ثروتمندترمی شودوممکن است به زندگی تان لطمه بزند.

خانم گفت؛ نه هر چه من دارم مال اوست وآن وقت اوهم مال من است پس ثروتمندشد.

آرزوی سومش راکه گفت قورباغه جا خوردوبدون چون و چرایی برآورده کرد.

خانم گفت؛ می خواهم به یک حمله قلبی خفیف دچار شوم
نکته اخلاقی: خانم ها خیلی باهوش هستند. پس باهاشون درگیر نشین قابل توجه خواننده های مونث؛

اینجا پایان این داستان بود. لطفاً صفحه را ببندید و برید حالشو ببرید.

واماخواننده های مذکربه ادامه ی مطلب توجه کنید.

^{همين چند روزپيش،«شیوا » پرستاربچه‌‌‌هايم رابه اتاقم دعوت كردم تا بااوتسويه حساب كنم.}

^{به اوگفتم:بنشينيد.}

^{«شیوا»!مي‌‌‌‌دانم كه دست وبالتان خالي است امّارودربايستي داريدوآن رابه زبان نمي‌‌‌آوريد.ببينيد،}

^{ماتوافق كرديم كه ماهي سي‌‌‌ هزارتومن به شما بدهم اين طورنيست؟}

^{- چهل هزارتومن .}

^{- نه من يادداشت كرده‌‌‌‌ام،من هميشه به پرستار بچه‌‌هايم سي هزارتومن مي‌‌‌دهم.حالا به من توجه كنيد.}

^{شمادوماه براي من كاركرديد.}

^{- دوماه وپنج روز}

^{- دقيقاًدوماه،من يادداشت كرده‌‌‌ام.كه مي‌‌شود شصت هزارتومن.البته بايدنُه تاجمعه ازآن كسركرد.}

^{همان طوركه مي‌‌‌‌‌دانيدجمعه‌‌‌هامواظب«سینا» نبوديدوبراي قدم زدن بيرون مي‌‌رفتيد.}

 ^{سه تعطيلي . . .}

^{«شیوا» از خجالت سرخ شده بودوداشت باچين‌‌هاي لباسش بازي مي‌‌‌كردولي صدايش درنمي‌‌‌آمد.}

^{-  سه تعطيلي، پس مادوازده هزارتومن رامي‌‌‌گذاريم كنار.«سینا»چهارروزمريض بودآن روزهاازاومراقبت نكرديدوفقط مواظب«سونیا»بوديد فقط «سونیا» وديگراين كه سه روزهم شما دندان دردداشتيدوهمسرم به شمااجازه دادبعدازشام دورازبچه‌‌‌ها باشيد.دوازده وهفت مي‌‌شود نوزده. تفريق كنيد.آن مرخصي‌‌‌ها؛آهان، چهل و يك‌ ‌ هزارتومن،درسته؟}

^{چشم چپ«شیوا»قرمزوپرازاشك شده بود.چانه‌‌‌اش مي‌‌لرزيد.شروع كردبه سرفه كردن‌‌‌‌هاي عصبي.دماغش راپاك كرد و چيزي نگفت.}

^{-  و بعد،نزديك سال نو شما يك فنجان ونعلبكي شكستيد.دو هزارتومن كسركنيد.}

^{فنجان قديمي‌‌‌ترازاين حرف‌‌‌ها بود،ارثيه بود،امّا كاري به اين موضوع نداريم.قراراست به همه حساب‌‌‌‌ها رسيدگي كنيم.}

^{مواردديگر:بخاطر بي‌‌‌‌مبالاتي شما «سینا»ازيك درخت بالا رفت وكتش را پاره كرد.10 تا كسركنيد.همچنين بي‌‌‌‌توجهيتان باعث شدكه كلفت خانه با كفش‌‌‌هاي «سونیا»فراركندشمامي‌‌بايست چشم‌‌هايتان راخوب بازمي‌‌‌‌كرديد.براي اين كارمواجب خوبي مي‌‌‌گيريد.پس پنج تا ديگر كم مي‌‌كنيم.دردهم ژانويه 10 هزارتومن ازمن گرفتيد.}

^{« شیوا» نجواكنان گفت:من نگرفتم.}

^{- امّا من يادداشت كرده‌‌‌ام .}

^{- خيلي خوب شما،شايد …}

^{- از چهل ويك بيست و هفت تا برداريم، چهارده تا باقي مي‌‌‌ماند.}

^{چشم‌‌‌هايش پرازاشك شده بودوبيني ظريف وزيبايش ازعرق مي‌‌‌درخشيد.طفلك بيچاره!}

^{- من فقط مقدار كمي گرفتم .}

^{در حالي كه صدايش مي‌‌‌لرزيدادامه داد:من تنها سه هزارتومن ازهمسرتان پول گرفتم . . . ! نه بيشتر.}

^{-  ديدي حالا چطورشد؟من اصلاً آن رااز قلم انداخته بودم.سه تا از چهارده تا به كنار،مي‌‌‌كنه به عبارتي يازده تا، اين هم پول شما سه‌‌‌تا، سه‌‌‌تا، سه‌‌‌تا . . . يكي و يكي.}

^{-  يازده هزارتومن به اودادم باانگشتان لرزان آنراگرفت و توي جيبش ريخت.}

^{- به آهستگي گفت:متشكّرم!}

^{-  جا خوردم،درحالي كه سخت عصباني شده بودم شروع كردم به قدم زدن درطول وعرض اتاق.}

^{-  پرسيدم:چرا گفتي متشكرم؟}

^{-  به خاطر پول.}

^{- يعني تومتوجه نشدي دارم سرت كلاه مي‌‌گذارم؟دارم پولت رامي‌‌‌خورم؟ تنها چيزي مي‌‌‌تواني بگويي اين است كه متشكّرم؟}

^{-  درجاهاي ديگرهمين مقدارهم ندادند.}

^{- آن‌‌ها به شما چيزي ندادند!خيلي خوب،تعجب هم ندارد.من داشتم به شما حقه مي‌‌زدم،يك حقه‌‌‌ي كثيف،حالا من به شماهشتاد هزارتومن مي‌‌‌‌دهم.همشان اين جاتوي پاكت براي شمامرتب چيده شده.}

^{ممكن است كسي اين قدر نادان باشد؟ چرااعتراض نكرديد؟چرا صدايتان در نيامد؟ممكن است كسي توي دنيا اين قدر ضعيف باشد؟}

^{لبخند تلخي به من زدكه يعني بله،ممكن است.}

^{بخاطر بازي بي‌‌رحمانه‌‌‌اي كه بااوكردم عذرخواستم وهشتاد هزارتومن را كه برايش خيلي غيرمنتظره بود پرداختم.}

^{براي باردوّم چندمرتبه مثل هميشه با ترس،گفت:متشكرم!}

^{پس ازرفتنش مبهوت ماندم و با خود فكر كردم در چنين دنيايي چقدر راحت مي‌‌شود زورگو بود.}